Bir arkadaşım yazmış kadın olmak zor diye; kadın olmaz zor değil yorucu.. Zor kelimesinin yorucu yanında hafif kaldığını düşünüyorum. Zor demek yapılabilir ama uğraş ver demek ama yorucu; her defasından kendinden ödün ver, yorul, her defasında zorlan demek.. Tatil olan iki günde maniküremi gideceksin,pediküre mi gideceksin, şöyle kendime vakit ayırayım kocamla gezeyim mi diceksin yoksa ütüne mi yetişeceksin. daha derin mevzulara yani neden ütüyü kadın yapmak zorunda kısmına hiç girmiyorum ama en basit bir hazırlanma öyküsü ile bile "yorucu" kelimesi nasıl anlatılır görelim:
Düğüne giden kadın:
Eğer ki bu düğün yakın birinin düğünüyse yandın gülüm keten helva.. Daha aylar öncesinden ne giyeceğim, bir abiye elbise almalıyım, ay onu giyemem geçen düğün giydim Ayşeler gördü olmazlar ile kafa dolar.. Oysa erkek rahattır, siyah takım elbisesi ütülü hazırdır. En fazla düşüneceği şey kravat rengidir hoş onu da düşünmez sen emredersin -o kravat olmadı obür maviyi tak.
O gün gelir kıyafet -ayakkabı bulunur (ki bu süreçleri kısacık yazdım) kılık-kıyafet hazırdır. Akşam 7 deki düğün için başlarsın en geç 3'te kuaförün kapısına hazırlanmaya. Saatler öncesinden saç baş-el ayak derdi. Oje ne renk olsun, saç yüksek topuz mu olsun, yok açık mı bırakılsın. vb. vb. vb. Çanta allahtan evde uygun bir renk vardı da vakitten kazandık bu arada, onun için kafamızda bin tilki dolanmadı.. 6 ya doğru güç bela çıkarsın kuaförden sonra eve koş makyaj-allahım yeşil farım nerde çığlıkları, hele kışsa o soktuğumun abiyesinin üzerine uyacak bir tane mont-kaban bulamazsın, bulsanda beğenmezsin zaten ki...
Eşin bu sırada içerden sana bağırır. Hazır olmadan 5 dakika önce haber ver üstümü değişeceğim!
Kadın P.
