Her ne kadar bu yaziyi cep telefonumdan yazsam da hayat cok guzel,Bodrum daha da guzel...
Dun Alacatidaydim,bugun Bodrum.. Alacati iyi hos ama inanilmaz kalabalik.. Yollar Asmalimescit kivaminda yirumek imkansiz.. Bodrum-Gundogandayim. Deniz-yemekler ve ambians super. Carsamba El classico Akyarlardayim. Niho ile cosmaca,guneslenmece dicem ama gunese cikmiyorum,yuzmece kisacasi niho ile olmaca..
Detaylar dondukten sonra:)
Ama her zaman dedigim gibi;
Bodrum'a bayiliyurum,yine gelecek bennnnnnnn:)
Yazlikci P. :)
25 Temmuz 2011 Pazartesi
22 Temmuz 2011 Cuma
Hepsi benim olsun istiyorum..
Hepsi benim olsun,her birinin pelusu olsun, film afisleri benim olsun istiyorum,istiyorum off..
Trending Post: Ben küçükken...
Ben küçükken : Annemin gözünü belertmesiyle mum gibi olurdum,misafir çocuklarıyla zıbıttığımı anlar onlar gitmeden uyumam gerektiğini anlardım.
Ben küçükken : Güzellik yarışmasına katılmak isterdim ama o kadar basketbola ,yüzmeye rağmen ola ola 1.60 oldum üstüne bir de topak oldum.
Ben küçükken : Biz zengindik,tam olarak olmasa bile fena sayılmazdık.
Ben küçükken : Tuz-biber yapardık.
Ben küçükken : Anadolu Lisesi ve Fen Lisesi sınavları vardı ve illa kazanacaksın vardı. 2 de 1=)
Ben küçükken : Bilgisayarlar yeni yeni yaygınlaşırdı,seçmeli ders bilgisayardı..Mario'nun uzun havuzlu kısmından geçemezdim,sınıftan Culluk Ali ya da Koyun Enes geçerdi. Ben fil yavrusu Banu'ydum. Feray tavuk, Senem zürafa, Saba deveydi.
Ben küçükken : Broadwayimizle tatile giderken sırayla 4ümüz de kusardık. Her kusma sonrası babam hep şunu derdi ''-Aslında bunlara bir çay kaşığı benzini içirsek bir daha mideleri bulanmaz'' İçmedik ve hep midemiz bulandı,hala.
Ben küçükken : Aşşaaaa inme kültürü vardı. Çin-çan-çun, ip atlama, istop, ortada şıçan, yedikule vardı ve oynanırdı. Anneee,nolur aşşaaa iniym diye yalvarmaca vardı.
Ben küçükken : Sahilde beach kültürü yoktu, her boş yer bizimdi, şezlong vazgeçilmez değildi.
Ben küçükken : Saçlarım totoma kadardı,kestirmeden önce fotoğrafçıda fotoğraf çekilmiştim. Kesilen saçlarım hala durur ( Öğrenciliğimde annemlerden bana gönderin, bana lazım dediğimde iliğimi bilen babam, satacaksın değil mi deyip izin vermemişti, ben seviyorum onları demişti)
Ben küçükken : Senin küçükken saçların sarı gözlerin renkliydi sözlerine inanmazdım. Ne zaman ki büyüdüm yıllardır görmediğim hala kızı bana şunları söyleyince ''-Ay Banu, senin küçükken ne güzel saçların sarı,gözlerin renkliydi,ne güzeldin'' demesiyle inandım ama acılı oldu,kısa yoldan şimdi çirkinsin geldi.
Ben küçükken : Tarhanalar fıçıda dururdu.
Ben küçükken : Lezzo daha popülerdi.
Ben küçükken : Tarhana firiği satılmazdı,tarhana yapıldığında eşe dosta dağıtılırdı.
Ben küçükken : Karton kutuda civciv beslemek vardı. Benimkiler hep büyürdü,ölmezlerdi. Kutudan atlamaya başlayınca köye gönderilirdi. Son 4 alınan ölünce almamıştım bir daha,max çubuklarıyla mezar taşı yapmıştım.
Ben küçükken : Balkonun koşesine salıncak kurulurdu. Minik salincak,böyle beşik gibi.
Daha yazsam çok uzaaaarrr,daha neler vardır neleeeerrr..
Küçük Piggyto
Ben küçükken : Güzellik yarışmasına katılmak isterdim ama o kadar basketbola ,yüzmeye rağmen ola ola 1.60 oldum üstüne bir de topak oldum.
Ben küçükken : Biz zengindik,tam olarak olmasa bile fena sayılmazdık.
Ben küçükken : Tuz-biber yapardık.
Ben küçükken : Anadolu Lisesi ve Fen Lisesi sınavları vardı ve illa kazanacaksın vardı. 2 de 1=)
Ben küçükken : Bilgisayarlar yeni yeni yaygınlaşırdı,seçmeli ders bilgisayardı..Mario'nun uzun havuzlu kısmından geçemezdim,sınıftan Culluk Ali ya da Koyun Enes geçerdi. Ben fil yavrusu Banu'ydum. Feray tavuk, Senem zürafa, Saba deveydi.
Ben küçükken : Broadwayimizle tatile giderken sırayla 4ümüz de kusardık. Her kusma sonrası babam hep şunu derdi ''-Aslında bunlara bir çay kaşığı benzini içirsek bir daha mideleri bulanmaz'' İçmedik ve hep midemiz bulandı,hala.
Ben küçükken : Aşşaaaa inme kültürü vardı. Çin-çan-çun, ip atlama, istop, ortada şıçan, yedikule vardı ve oynanırdı. Anneee,nolur aşşaaa iniym diye yalvarmaca vardı.
Ben küçükken : Sahilde beach kültürü yoktu, her boş yer bizimdi, şezlong vazgeçilmez değildi.
Ben küçükken : Saçlarım totoma kadardı,kestirmeden önce fotoğrafçıda fotoğraf çekilmiştim. Kesilen saçlarım hala durur ( Öğrenciliğimde annemlerden bana gönderin, bana lazım dediğimde iliğimi bilen babam, satacaksın değil mi deyip izin vermemişti, ben seviyorum onları demişti)
Ben küçükken : Senin küçükken saçların sarı gözlerin renkliydi sözlerine inanmazdım. Ne zaman ki büyüdüm yıllardır görmediğim hala kızı bana şunları söyleyince ''-Ay Banu, senin küçükken ne güzel saçların sarı,gözlerin renkliydi,ne güzeldin'' demesiyle inandım ama acılı oldu,kısa yoldan şimdi çirkinsin geldi.
Ben küçükken : Tarhanalar fıçıda dururdu.
Ben küçükken : Lezzo daha popülerdi.
Ben küçükken : Tarhana firiği satılmazdı,tarhana yapıldığında eşe dosta dağıtılırdı.
Ben küçükken : Karton kutuda civciv beslemek vardı. Benimkiler hep büyürdü,ölmezlerdi. Kutudan atlamaya başlayınca köye gönderilirdi. Son 4 alınan ölünce almamıştım bir daha,max çubuklarıyla mezar taşı yapmıştım.
Ben küçükken : Balkonun koşesine salıncak kurulurdu. Minik salincak,böyle beşik gibi.
Daha yazsam çok uzaaaarrr,daha neler vardır neleeeerrr..
Küçük Piggyto
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)